Tinnitus

Ooit schreef ik een stukje over tinnitus. Een eeuwig gezoem, gepiep of zelfs gebonk in je oren, het leek mij verschrikkelijk.
Dat is het ook, weet ik helaas inmiddels uit ervaring. Nazomer 2017 hoorde ik opeens een raar zoemend, piepend geluid. Ik ging op zoek naar waar het vandaan kwam, trok stekkers uit koelkast, vriezer en computer, luisterde aan de waterleiding, schakelde de cv-ketel uit. Het werd stiller en stiller in huis, echter niet in mijn hoofd. Anderen hoorden het niet, wat mij onredelijk boos maakte: luisterde er dan niemand, was iedereen doof? Een ander nieuw zoemend geluid was wel waarneembaar voor anderen, de nieuwe warmtekrachtinstallatie van de glastuinbouwer. Dit apparaat stuurt dag en nacht zijn eentonig mechanisch gebrom de stille polders in. Hoe indringend en storend ook, dit geluid bleek niet de bron van de geluiden in mijn hoofd.
In een andere omgeving was het gezoem er namelijk ook.

Het is nauwelijks uit te leggen hoeveel angst zoiets veroorzaakt. Er gebeurde iets in mijn hoofd waar ik geen controle over had! En dat 24 uur per dag. Een misselijkmakende angst overviel mij. Op naar de dokter. Die kon niets voor mij betekenen en verwees mij naar de KNO arts. Na zes weken wachten mocht ik bij de KNO arts komen. Ja, echt, zes weken. Het werd al snel duidelijk dat de medische wereld op dit gebied met lege handen staat.
Na een gehoortest door de assistente en 7 minuten binnen bij deze specialist (dit kostte het volledige eigen risico) was de diagnose: tinnitus, niet veroorzaakt door gehoorbeschadiging, u heeft verder een bovengemiddeld goed gehoor. Het is niet direct levensbedreigend, u moet er mee leren omgaan. Daar zijn eventueel therapiegroepen voor.

Het is nu vijf maanden na de eerste ‘piep’. Ik heb veel geleerd, bijvoorbeeld:
Dat slapen een groot probleem wordt met een continue zoem en piep in je hoofd.
Dat je aan niet-slapen onderdoor kunt gaan.
Dat slaapmiddelen niet snel voorgeschreven worden, juist omdat je met tinnitus moet leren leven.
Dat naar muziek luisteren bij mij soms juist de aandacht naar de tinnitus leidt.
Dat de klankschalen wél voor momenten van rust kunnen zorgen.
Dat kaakfysiotherapie bestaat en dat het prettig is om het nek/kaakgebied te ontspannen.
Dat er praktijkondersteuners bestaan met wie je 25 minuten mag praten.
Dat ontspannen uiterst moeilijk is met een onafgebroken gezoem en gepiep in je oren.
Dat ontspannen toch moet omdat het de ervaren last van de tinnitus vermindert.
Dat acupunctuur werkelijk helpt om wat rustiger te worden
Dat acupunctuur werkelijk helpt om te kunnen slapen
Dat wandelen een enorm goede afleiding is en tegelijkertijd ontspant. Dit wist ik al wel..
Dat sporten ervoor zorgt dat ik me fitter voel waardoor ik de tinnitus beter aankan.
Dat mediteren zonder muziek maar mét gepiep hard werken is.
Dat mijn lichaam tot meer in staat is dan ik wist: het lijkt zich min of meer ‘in te stellen’ op het eeuwigdurende geluid waardoor het een beetje gaat ‘wennen’.
Dat mijn leven zomaar veranderd is, door een geluid.
Dat er wereldwijd meer dan 400 miljoen mensen lijden aan tinnitus, in Nederland bijna 1,5 miljoen mensen.

Er is op het internet veel te vinden over tinnitus, ervaringsverhalen, therapieën. Daarover een andere keer meer. Dan kan ik meteen ook de onverwachte positieve kanten belichten..!
Voor vandaag vind ik het wel weer genoeg. Van tinnitus word je namelijk hartstikke moe 🙂